บทที่ 10 หวนคืนสู่สายน้ำแห่งโชคชะตา
หนึ่งเดือนผ่านไป...
ภาพถ่ายดาวเทียม แผนผัง และเอกสารรายงาน กองโตอยู่บนโต๊ะทำงาน ภายในห้องประชุม ของกระทรวงคมนาคม
วายุ ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา ยืนหยัด อย่างสง่าผ่าเผย อยู่หน้าห้อง รายงานสรุปผลการสำรวจ พื้นที่ก่อสร้าง สะพานมิตรภาพไทย - ลาว ด้วยน้ำเสียง หนักแน่น และมั่นใจ
“จากการลงพื้นที่ ของทีมงาน เราพบว่า บริเวณ บ้าน ... (ชื่อหมู่บ้านนางเอก) ... จังหวัดหนองคาย เป็นจุดที่เหมาะสมที่สุด ในการก่อสร้างสะพาน เนื่องจากมีสภาพภูมิประเทศที่เอื้ออำนวย สามารถเชื่อมต่อเส้นทางคมนาคม ได้อย่างสะดวก ทั้งฝั่งไทย และฝั่งลาว และที่สำคัญ โครงการนี้ จะไม่ส่งผลกระทบต่อวิถีชีวิต และชุมชน โดยรอบ อย่างแน่นอน ครับ”
เสียงปรบมือ ดังกึกก้อง ไปทั่วห้องประชุม หลังจาก วายุ กล่าวจบ ทุกคนต่างชื่นชม ในความสามารถ และความทุ่มเท ของเขา
“ยอดเยี่ยมมาก วายุ ผมดีใจ ที่เลือก คุณ มาทำหน้าที่นี้” รัฐมนตรีว่าการกระทรวง กล่าวชมเชย
“ขอบคุณครับ ท่านรัฐมนตรี” วายุ โค้งคำนับ ด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจ
หลังการประชุม โครงการสร้างสะพานมิตรภาพไทย - ลาว ก็ได้รับการอนุมัติ จากรัฐบาล ทันที และแน่นอน ว่า วายุ คือ ผู้ที่ได้รับเลือก ให้เป็น วิศวกร ควบคุมการก่อสร้าง
หัวใจของ วายุ เต็มไปด้วย ความตื่นเต้น และท้าทาย แต่ในขณะเดียวกัน ภาพของ ดารา หญิงสาว ผู้มีรอยยิ้ม อันแสนอบอุ่น ก็ผุดขึ้นมา ในความคิด
โชคชะตา กำลังนำพา ให้เขากลับไปยัง หมู่บ้าน ริมฝั่งโขง อีกครั้ง และครั้งนี้ เขาจะได้พบกับเธอ ในฐานะ “วิศวกรผู้สร้างสะพาน” ที่ไม่ได้เพียงแค่ เชื่อมต่อแผ่นดิน แต่ยังเชื่อมโยง หัวใจ ของเขา และเธอ เข้าไว้ด้วยกัน...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น