บทที่ 12 เงาแห่งความหวาดกลัว
เสียงเครื่องจักร ดังกระหึ่ม ผสมผสานกับ เสียงตะโกน บอกงาน ของเหล่าวิศวกร และคนงานก่อสร้าง ที่กำลังเร่งมือ ทำงาน แข่งกับเวลา
แต่ท่ามกลาง บรรยากาศ แห่งการทำงาน ที่คึกคัก กลับมี เงาแห่งความหวาดกลัว คืบคลาน เข้ามา ในหัวใจ ของคนงาน บางคน
“นี่ แกได้ยิน เรื่องเล่า เกี่ยวกับ ป่าอาถรรพ์ แถวนี้หรือเปล่า”
เสียง กระซิบกระซาบ ดังขึ้น ท่ามกลาง กลุ่มคนงาน ที่พัก ทานข้าวเที่ยง อยู่ใต้ร่มไม้
“เรื่อง พญานาค ที่ปกป้อง แม่น้ำโขง น่ะเหรอ ได้ยินมาเหมือนกัน ว่ากันว่า ใครที่คิด ลบหลู่ หรือ ทำลาย สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ จะต้องพบกับ หายนะ”
“จริงเหรอวะ น่ากลัวจัง แล้วแบบนี้ เราจะทำงานกันต่อ ไหวเหรอ”
“นั่นสิ ฉันก็เริ่ม ขนลุก แล้วเหมือนกัน”
ข่าวลือ เรื่อง พญานาค ผู้พิทักษ์ แม่น้ำโขง แพร่สะพัด ไปทั่ว ไซต์งาน อย่างรวดเร็ว ยิ่งนานวัน ความหวาดกลัว ก็ยิ่งทวีคูณ
บางคน เล่าว่า เห็น แสงประหลาด พุ่งขึ้นมาจากแม่น้ำ ในตอนกลางคืน บ้างก็ว่า ได้ยิน เสียงร้องโหยหวน ดังมาจาก ป่า ริมฝั่งโขง
แม้ วายุ จะพยายาม อธิบาย ด้วยเหตุผล ว่า เรื่องเหล่านั้น เป็นเพียง ข่าวลือ ที่ไม่มีมูลความจริง แต่ก็ดูเหมือน จะไม่สามารถ ลบ ความหวาดกลัว ที่ฝังรากลึก อยู่ในใจ ของคนงาน บางคน ได้
จนในที่สุด ก็เริ่มมี คนงาน ทยอย ลาออก และปฏิเสธ ที่จะทำงาน ต่อ ส่งผลให้ โครงการก่อสร้าง ต้องล่าช้า ออกไป...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น