บทที่ 11 สายลมแห่งความคิดถึง พัดพาหัวใจ
รถบรรทุก เครื่องจักร และอุปกรณ์ก่อสร้าง ขนาดใหญ่ เคลื่อนย้าย เข้ามา ยังบริเวณ ริมฝั่งโขง อย่างคึกคัก ประกาศถึง การเริ่มต้น ของโครงการก่อสร้าง สะพานมิตรภาพไทย - ลาว อย่างเป็นทางการ
แต่ท่ามกลาง บรรยากาศ แห่งความวุ่นวาย นั้น กลับมีเต็นท์ ผ้าใบสีขาวสะอาดตา ตั้งอย่างโดดเด่นอยู่ ไม่ไกลจากไซต์งาน
“วายุ นี่นายจะมาตั้งแค้มป์ นอน แบบนี้จริงๆ เหรอ โรงแรม ในเมือง ก็มีตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องมาลำบาก แบบนี้ด้วย”
ก้อง เอ่ยถาม ด้วยความแปลกใจ พลาง มองไปรอบๆ
“ก็นี่ไง บรรยากาศ ดี เงียบสงบ ใกล้ชิดธรรมชาติ นอนหลับสบายกว่าเยอะ” วายุ ตอบ พร้อมกับ สูดหายใจเข้าลึกๆ รับอากาศบริสุทธิ์ เข้าไปเต็มปอด
ความจริงแล้ว เหตุผล ที่แท้จริง ที่ทำให้ วายุ เลือกที่จะมาพัก อยู่ที่นี่ ก็คือ หมู่บ้าน “ท่าทรายทอง” บ้านของ ดารา ตั้งอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ นัก
แม้จะไม่ได้เจอกัน นาน กว่า หนึ่งเดือน แต่ ภาพของหญิงสาว รอยยิ้ม และน้ำใจ ของเธอ ยังคงติดตา ตรึงใจ เขาเสมอ
การได้มาอยู่ ใกล้ๆ แบบนี้ ทำให้ วายุ รู้สึกเหมือน หัวใจ ของเขา ได้ใกล้ชิดกับเธอ มากยิ่งขึ้น...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น