บทที่ 33 อดีตที่แสนเจ็บปวด
ภาพ ความ หลัง ย้อน กลับ มา ใน ห้วง ความคิด ของ ป้ามาลี
ยี่สิบกว่าปีก่อน...
วัน ที่ ฝน ตก หนัก ไม่ ต่าง จาก วันนี้ มี ชาย หญิง คู่ หนึ่ง เดิน ฝ่า สายฝน มา หยุด อยู่ ที่ หน้า บ้าน ของ เธอ
ทั้ง คู่ เสื้อ ผ้า เปียก ปอน มี เพียง กระเป๋า ใบ เล็กๆ ติดตัว มา
“ยาย จ๋า ขอ อาศัย หลบ ฝน หน่อย ได้ ไหม”
เสียง หญิงสาว ท้องแก่ ใกล้ คลอด เอ่ย ถาม ด้วย น้ำเสียง อ่อน ล้า
ป้ามาลี ใน วัย กลางคน ใน ตอนนั้น ไม่ รอ ช้า รีบ เชื้อเชิญ ให้ ทั้ง คู่ เข้า มา ใน บ้าน ทันที
ชาย หนุ่ม แนะนำ ตัว ว่า ชื่อ “ภูผา” ส่วน หญิงสาว ชื่อ “ดาริกา”
ทั้ง คู่ บอก ว่า เป็น เพียง นัก เดินทาง ผ่าน มา แล้ว เกิด พลัดหลง กับ เพื่อนๆ
ป้ามาลี เห็นใจ จึง ให้ ทั้ง คู่ พัก อาศัย อยู่ ด้วย
เวลา ผ่าน ไป ภูผา และ ดาริกา ก็ ช่วย เธอ ทำงาน บ้าน ทำไร่ ทำนา อย่าง ขยันขันแข็ง จน กลาย เป็น เหมือน คน ใน ครอบครัว
ไม่ นาน นัก ดาริกา ก็ คลอด ลูกสาว ออกมา เป็น ทารก เพศ หญิง น่า รัก น่า ชัง
ป้ามาลี รัก และ เอ็นดู ทารก น้อย คน นี้ ราวกับ เป็น หลาน แท้ๆ
แต่ แล้ว วัน หนึ่ง ความ สุข ก็ มลาย หาย ไป
ภูผา และ ดาริกา มา บอก ลา เธอ ด้วย สีหน้า เศร้าสร้อย
“ยาย พวก เรา ต้อง ไป แล้ว ”
“แล้ว หนู น้อย ล่ะ จะ เอา ยัง ไง ” ป้ามาลี ถาม อย่าง ตกใจ
“ฝาก ยาย เลี้ยง ดารา ไว้ ก่อน นะ ยาย ” ดาริกา น้ำตา คลอ
“พวก เรา จะ กลับ มารับ เธอ ไป ให้ เร็ว ที่ สุด”
ภูผา ยื่น ห่อ ผ้า ผืน หนึ่ง ให้ กับ ป้ามาลี
“นี่ เป็น ของ เล็กๆ น้อยๆ ที่ พวก เรา มี ฝาก ไว้ ให้ ดารา ด้วย นะ ยาย ”
ภายใน ห่อ ผ้า มี กำไร ทองคำ แหวน และ สร้อยคอ ทองคำ อย่าง ละ เส้น
“เก็บ ไว้ ให้ ดารา นะ ยาย และ ห้าม บอก เรื่อง นี้ กับ ใคร โดย เด็ดขาด ”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น