บทที่ 40 พรวิเศษจากผืนป่า
ณ ลานดิน กลาง ป่า ไม่ ไกล จาก หมู่บ้าน ท่าทรายทอง
ต้นไม้ ขนาด ใหญ่ ยักษ์ แผ่ กิ่งก้าน สาขา ให้ ร่มเงา กว้าง ไกล
โคนต้น มี ผ้า สี ต่างๆ ผูก ไว้ รายล้อม ไป ด้วย ดอกไม้ ธูป เทียน ที่ ชาวบ้าน นำ มา บูชา
นี่ คือ สถาน ที่ ศักดิ์สิทธิ์ ที่ ชาวบ้าน เคารพ นับถือ เรียก กัน ว่า “ศาล เจ้าแม่ สารภี”
ป้ามาลี นำ วายุ และ ดารา มา ถึง ยัง ต้นไม้ ใหญ่
“กราบ ลง ไป สิ ลูก ”
ป้ามาลี บอก กับ วายุ และ ดารา
ทั้ง คู่ ค่อยๆ ทรุด ตัว ลง นั่ง คุกเข่า พนม มือ ไหว้ ด้วย ความ เคารพ
แม้ ใน ใจ ของ วายุ จะ ยัง คง มีความ สงสัย
แต่ บรรยากาศ อัน สงบ ร่มรื่น ใต้ ร่ม โพธิ์ ใหญ่ นี้ ก็ ทำให้ เขา รู้สึก สงบ ใจ อย่าง ประหลาด
“อธิษฐาน ขอพร สิ ลูก” ป้ามาลี บอก
วายุ หลับตา ลง ช้าๆ
ภาพ ของ ดารา ผู้หญิง ที่ เขา แอบ มี ใจ ให้ ปรากฏ ขึ้น ใน ห้วง ความคิด
“ขอ ให้ ดารา ปลอดภัย มี ความสุข สมหวัง ใน ทุก สิ่ง ทุก อย่าง ”
ส่วน ดารา เอง ก็ หลับตา ลง เช่นกัน
ใบหน้า ของ วายุ ปรากฏ ขึ้น ใน ใจ
“ถ้า เขา คือ เนื้อคู่ ของ ฉัน ก็ ขอ ให้ ดวงตา ของ เรา ได้ พบ กัน อีก ”
ทันใดนั้น สายลม เย็น ก็ พัด ผ่าน เข้า มา ใน ศาล
ใบไม้ สี เงิน สี ทอง ร่วง หล่น ลง มา จาก ต้น โพธิ์ ใหญ่ โปรยปราย ลง มา รอบๆ ตัว ของ วายุ และ ดารา
ทั้ง คู่ ลืมตา ขึ้น มอง หน้า กัน ด้วย ความ ประหลาดใจ
ป้ามาลี ถึง กับ อ้า ปาก ค้าง
ไม่ เคย มี สิ่ง นี้ เกิด ขึ้น มาก่อน
มัน คือ สิ่ง บ่งบอก ถึง อะไร กัน แน่ !
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น