บทที่ 51 เทพธิดาแห่งพงไพร
บรรยากาศ ริมฝั่งโขง เต็มไปด้วย ความ ตึงเครียด
พญานาค ยืน นิ่ง อยู่ กับ ที่ จ้องมอง ดารา ด้วย แววตา ที่ เต็มไปด้วย ความ รู้สึก ผิด
เขา ไม่ รู้ จะ เริ่ม ต้น อธิบาย อย่างไร
เขา เกือบ จะ ฆ่า ลูก สาว ของ ตัวเอง
เสียง สะอื้น ของ ดารา ใน อ้อม กอด ของ ป้ามาลี ยิ่ง บาด ลึก เข้า ไป ใน หัวใจ ของ เขา
ทันใดนั้น
แสง สี ทอง สว่าง วาบ ปรากฏ ขึ้น บน ท้องฟ้า
ทุก สายตา ต่าง ก็ แหงน มอง ขึ้น ไป ด้วย ความ ตกตะลึง
ร่าง ของ หญิงสาว งดงาม ราวกับ เทพธิดา ค่อยๆ ลอย ลง มา จาก ท้องฟ้า
เรือน ผม สี ดำ ขลับ ยาว สลวย ประดับ ด้วย ดอก ไม้ สีขาว บริสุทธิ์
ชุด คลุม ยาว สี เขียว มรกต ปัก ลวดลาย ด้วย ดิ้น ทอง ระยิบระยับ
ดวงตา ของ เธอ เปล่ง ประกาย อ่อนโยน แต่ แฝง ไว้ ด้วย พลัง อำนาจ
“ดาริกา!”
พญานาค อุทาน ออกมา ด้วย ความ ตกใจ
หญิงสาว ตรง หน้า เขา ไม่ใช่ ใคร อื่น
แต่ คือ ดาริกา ภรรยา ที่ เขา รัก และ คิด ถึง มา ตลอด
เขา คิด ว่า เธอ ได้ สลาย ไป แล้ว
“เจ้า... เจ้า ยัง มี ชีวิต อยู่ ”
เขา พูด ด้วย น้ำเสียง สั่นเครือ
ดาริกา หรือ เจ้าแม่ สารภี ยิ้ม ให้ เขา อย่าง อ่อนโยน
“ข้า ไม่ เป็นไร ”
เธอ หัน ไป มอง ดารา ที่ ยัง คง ร้องไห้ อยู่ ใน อ้อมกอด ของ ป้ามาลี
“ดารา ลูก แม่ ”
เธอ เอ่ย เรียก ด้วย น้ำเสียง ที่ เต็ม ไป ด้วย ความ รัก
ดารา เงยหน้า ขึ้น มอง หญิงสาว ตรง หน้า ด้วย ความ สงสัย
“แม่?”
ชาวบ้าน และ คนงาน ต่าง ก็ มอง ดู เหตุการณ์ ที่ เกิด ขึ้น ด้วย ความ อัศจรรย์ ใจ
ไม่ มี ใคร คาดคิด ว่า เจ้าแม่ สารภี เทพธิดา ประจำ หมู่บ้าน
จะ คือ แม่ ของ ดารา !
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น