บทที่ 38 มหาพายุพิโรธ

  บทที่ 38 มหาพายุพิโรธ

สิ้น เสียง ท้าทาย ของ รัฐมนตรี

บรรยากาศ โดยรอบ พลัน แปรปรวน อย่าง น่า สะพรึงกลัว

ท้องฟ้า ที่ เคย สว่างไสว ใน ยามเช้า มืดครึ้ม ลง ใน ชั่วพริบตา

ลม พายุ พัด กระหน่ำ อย่าง บ้าคลั่ง

“เกิด อะไร ขึ้น เนี่ย ”

“พายุ เข้า รึ เปล่า!”

เสียง คนงาน ร้อง ตะโกน ด้วย ความ ตื่นตระหนก

“ทุกคน รีบ หา ที่ กำบัง เร็ว !”

วิทย์ ตะโกน สั่ง ด้วย น้ำเสียง ที่ แทบ จะ กลืน หาย ไป กับ เสียง ลม

แต่ ยัง ไม่ทัน ที่ ทุกคน จะ ได้ ขยับ ตัว

สายฟ้า ก็ ผ่า ลง มา ยัง เฮลิคอปเตอร์ ที่ จอด อยู่ อย่าง จัง

ตูม!

เสียง ระเบิด ดัง สนั่น หวั่นไหว

เปลวไฟ สี แดง ฉาน ลุก ท่วม เฮลิคอปเตอร์ ใน พริบตา

โชค ดี ที่ คนขับ ได้ ลง มา จาก เครื่อง ก่อน หน้า นั้น แล้ว จึง รอด ชีวิต มา ได้ อย่าง หวุดหวิด

“ท่าน ครับ! หลบ เร็ว เข้า ”

คนขับ ตะโกน บอก รัฐมนตรี ที่ ยัง คง ยืน นิ่ง อยู่ ริม ฝั่ง น้ำ

เขา ไม่ เคย เห็น พายุ ที่ไหน รุนแรง เท่า นี้ มาก่อน

มัน เหมือน กับ ว่า ธรรมชาติ กำลัง พิโรธ !

สายฝน เท กระหน่ำ ลง มา อย่าง บ้าคลั่ง

รัฐมนตรี ทรง ตัว แทบ ไม่ อยู่

เขา ล้ม ลง กลิ้ง ไป กับ พื้น ดิน ที่ เต็มไปด้วย โคลน และ เศษ หิน เศษ ทราย

มือ ของ เขา ควาน หา ที่ ยึด เกาะ

จน กระทั่ง ไป สัมผัส เข้า กับ เสา เหล็ก ต้น หนึ่ง

เขา รีบ ยึด เสา เหล็ก นั้น ไว้ แน่น

พยายาม ทรง ตัว ไม่ ให้ ตัวเอง ถูก ลม พัด ปลิว ไป

ท่ามกลาง ความ มืด มิด และ เสียง ฟ้าร้อง คำราม

สายตา ของ รัฐมนตรี เหลือบ ไป เห็น บางอย่าง บน ท้องฟ้า

ประกาย แสง สี แดง ก่ำ

ดวงตา อัน แดง กล่ำ ที่ เต็ม ไป ด้วย ความ โกรธ แค้น !

"พะ... พญา... นาค"

.

.

ตำนานอาถรรพ์ สะพานมิตรภาพไทย-ลาว

เสียงซึงครวญคร่ำ ลมพัดผ่านลำน้ำโขง

สะพานยาวเหยียด มองไกลสุดขอบฟ้าสองฝั่ง

เล่าขานเรื่องราว ตำนานความหลัง ครั้งสร้างสะพาน

มิตรภาพไทย-ลาว ยามราตรี เสียงร่ำลือ

.

เล่ากันว่า ในคืนเดือนมืด ดึกสงัด

บนสะพานมิตรภาพ ทอดยาวข้ามสายน้ำ

มีเเงาลางๆ ยืนโบกมือเรียก รถราผ่านไป

บางคันจอดรับ แต่กลับไม่พบใคร

.

อาถรรพ์สะพานมิตรภาพไทย-ลาว หรือเพียงเรื่องเล่าขาน

วิญญาณเร่ร่อน หาทางกลับบ้าน ติดค้างกลางสะพาน

หลงทาง ไร้จุดหมาย วกวนในวังวน

แสงไฟสลัว กับเงาเลือนราง ชวนให้หวาดหวั่น

.

บางคนเล่าขาน ได้ยินเสียงร้องครวญคร่ำ

ดังมาแต่ลำน้ำ เสียงโหยหวนชวนใจสั่น

หญิงสาวนุ่งขาว ร่างเปียกปอนบนสะพาน

ตามหาคนรัก ที่พลัดพรากจากกัน

.

อาถรรพ์สะพานมิตรภาพไทย-ลาว หรือเพียงเรื่องเล่าขาน

วิญญาณเร่ร่อน หาทางกลับบ้าน ติดค้างกลางสะพาน

หลงทาง ไร้จุดหมาย วกวนในวังวน

แสงไฟสลัว กับเงาเลือนราง ชวนให้หวาดหวั่น

.

ความจริงหรือมายา เรื่องราวเล่าขานต่อกันมา

สะพานแห่งมิตรภาพ เชื่อมสองฝั่งฝันสองแผ่นดิน

แต่เบื้องหลังตำนาน ยังคงเป็นปริศนา ให้ขวัญผวา

.

อาถรรพ์สะพานมิตรภาพไทย-ลาว หรือเพียงเรื่องเล่าขาน

วิญญาณเร่ร่อน หาทางกลับบ้าน ติดค้างกลางสะพาน

หลงทาง ไร้จุดหมาย วกวนในวังวน

แสงไฟสลัว กับเงาเลือนราง ชวนให้หวาดหวั่น

.

เสียงซึงครวญคร่ำ ลมพัดผ่านสะพาน

ทิ้งไว้เพียงตำนาน เล่าขานชวนขนลุกพรึบพรับ

อาถรรพ์สะพานมิตรภาพไทย-ลาว

อาถรรพ์สะพานมิตรภาพไทย-ลาว หรือเพียงเรื่องเล่าขาน

วิญญาณเร่ร่อน หาทางกลับบ้าน ติดค้างกลางสะพาน

หลงทาง ไร้จุดหมาย วกวนในวังวน

แสงไฟสลัว กับเงาเลือนราง ชวนให้หวาดหวั่น

.

เสียงซึงครวญคร่ำ ลมพัดผ่านสะพาน

ทิ้งไว้เพียงตำนาน เล่าขานชวนขนลุกพรึบพรับ

อาถรรพ์สะพานมิตรภาพไทย-ลาว

.

 

เพลง: สัญญาริมฝั่งโขง (Promise on the Mekong)

 เพลง: สัญญาริมฝั่งโขง (Promise on the Mekong)

ดนตรี: แนวลูกทุ่งผสมผสานดนตรีพื้นเมืองอีสาน เน้นเสียงแคน พิณ และ ขลุ่ย ให้ความรู้สึก อบอุ่น โรแมนติก

(Intro)

เสียงแคน และ พิณ บรรเลง ทำนอง หวาน ซึ้ง คลอ ไป กับ เสียง ขลุ่ย ที่ เป่า เป็น ทำนอง โหยหวน

(Verse 1)

แม่น้ำโขง ไหล เอื่อย เฉื่อย ผ่าน สองฟากฝั่ง แผ่นดิน

(The Mekong River flows gently, passing two sides of the land)

ยาม แสง ตะวัน ลา ลับ ขอบฟ้า ใจ ฉัน ยัง เฝ้า คอย

(When the sun sets over the horizon, my heart still waits)

คน ที่ เคย ให้ สัญญา ว่า จะ กลับ มา

(For the one who promised to come back)

สร้าง สะพาน แห่ง ความ รัก ข้าม สาย น้ำ กว้าง ไกล

(To build a bridge of love across the vast river)

(Verse 2)

เสียง แคน ขับ กล่อม ยาม ค่ำคืน ดาว เดือน ส่อง แสง นวล

(The sound of the Khaen soothes the night, the stars and moon shine softly)

เหมือน ดัง คำ สัญญา ที่ เธอ เคย ให้ ไว้

(Like the promise you once made)

ว่า จะ รัก กัน ตลอด ไป ไม่ มี วัน จางหาย

(To love each other forever, never fading)

แม้ แม่น้ำ โขง จะ กว้างใหญ่ แต่ ใจ เรา ใกล้ กัน

(Though the Mekong River is vast, our hearts are close)

(Chorus)

สัญญา ริม ฝั่ง โขง จะ ไม่ ลืมเลือน

(The promise on the Mekong will not be forgotten)

รัก เรา จะ ยืนยง คง อยู่ คู่ กัน

(Our love will last forever)

ขอ เพียง แค่ เธอ อย่า ลืม สัญญา ที่ ให้ ไว้

(Just don't forget the promise you made)

กลับ มา หา ฉัน คน นี้ ที่ รอ คอย เธอ อยู่

(Come back to me, the one who waits for you)

(Verse 3)

เสียง พิณ บรรเลง เพลง รัก ซึ้ง ตรึง ใจ

(The sound of the Phin plays a sweet, heart-wrenching love song)

เหมือน ดัง ความ รัก ของ เรา ที่ มี ให้ กัน

(Like our love for each other)

ขอ เพียง แค่ เธอ กลับ มา หา ฉัน อีก ครั้ง

(Just come back to me once more)

สัญญา ริม ฝั่ง โขง จะ ไม่ เปลี่ยน แปลง

(The promise on the Mekong will never change)

(Chorus)

สัญญา ริม ฝั่ง โขง จะ ไม่ ลืมเลือน

(The promise on the Mekong will not be forgotten)

รัก เรา จะ ยืนยง คง อยู่ คู่ กัน

(Our love will last forever)

ขอ เพียง แค่ เธอ อย่า ลืม สัญญา ที่ ให้ ไว้

(Just don't forget the promise you made)

กลับ มา หา ฉัน คน นี้ ที่ รอ คอย เธอ อยู่

(Come back to me, the one who waits for you)

(Outro)

เสียง แคน และ พิณ บรรเลง ทำนอง หวาน ซึ้ง ค่อยๆ จาง หาย ไป

(The sound of the Khaen and Phin play a sweet melody, slowly fading away)

บทส่งท้าย รักนิรันดร์ ริมฝั่งโขง

 บทส่งท้าย รักนิรันดร์ ริมฝั่งโขง

เวลาผ่านไป...

เสียงเครื่องจักรดังกระหึ่มอยู่ริมฝั่งโขง แต่คราวนี้ มันคือเสียงแห่งความก้าวหน้า

สะพานมิตรภาพไทย-ลาว ค่อยๆ ปรากฏ รูปร่าง ขึ้น อย่าง สง่างาม

วายุ ในฐานะ วิศวกร ควบคุม การก่อสร้าง ทุ่มเท ทำงาน อย่าง เต็มที่

เขา เรียนรู้ ที่จะ เคารพ ธรรมชาติ และ สิ่งศักดิ์สิทธิ์

ไม่มี อุปสรรค ใดๆ มา ขัดขวาง การ ทำงาน ของ เขา อีกต่อไป

ส่วน ดารา เธอกลายเป็น ที่รัก ของ ชาวบ้าน

ทุกคน ต่าง ก็ ให้ ความ เคารพ นับถือ ในฐานะ ลูกสาว ของ พญานาค และ เจ้าแม่ สารภี

ดารา ใช้ ชีวิต อย่าง เรียบง่าย ช่วยเหลือ ชาวบ้าน ดูแล ป้ามาลี

และ รอคอย การ กลับมา ของ วายุ ทุก วัน

...

ในที่สุด วันที่ รอคอย ก็ มาถึง

สะพานมิตรภาพไทย-ลาว สร้าง เสร็จ สมบูรณ์

พิธี เปิด ยิ่งใหญ่ มี ผู้คน จาก ทั้ง สอง ฝั่ง โขง มาร่วม เป็น สักขีพยาน

วายุ ยืน มอง สะพาน ที่ เขา สร้าง ขึ้น ด้วย ความ ภาคภูมิใจ

มัน ไม่ใช่ แค่ สะพาน ที่ เชื่อม ต่อ แผ่นดิน

แต่ มัน ยัง เป็น สัญลักษณ์ แห่ง ความ รัก ความ เข้าใจ

และ การ อยู่ ร่วม กัน อย่าง สันติ

ระหว่าง มนุษย์ กับ ธรรมชาติ

หลัง จาก พิธี เปิด เสร็จสิ้น

วายุ เดินทาง กลับ มา ยัง หมู่บ้าน ท่าทรายทอง

เขา ตัดสินใจ ลาออก จาก งาน วิศวกร

เพื่อ มา ใช้ ชีวิต ที่ สงบ สุข ที่นี่

กับ ผู้หญิง ที่ เขา รัก

ดารา รอ เขา อยู่ ที่ ริม ฝั่ง โขง

ทั้ง คู่ สบตา กัน

รอยยิ้ม ปรากฏ ขึ้น บน ใบหน้า ของ ทั้ง สอง

พวกเขา ไม่ ต้องการ อะไร มาก ไป กว่า นี้

แค่ ได้ อยู่ เคียงข้าง กัน ตลอด ไป...

บทส่งท้าย เสียงเรียกจากสายน้ำ

 บทส่งท้าย เสียงเรียกจากสายน้ำ

กรุงเทพมหานคร...

ภายในห้องทำงานสุดหรู บนชั้นสูงสุดของตึกกระทรวง รัฐมนตรี นั่ง อยู่ บน เก้าอี้ ตัว ใหญ่

ใบหน้า ที่ เคย เคร่งขรึม บัดนี้ เต็ม ไป ด้วย ความ กังวล

ภาพ ของ พญานาค ดวงตา แดงก่ำ ยัง คง ติดตา เขา ไม่ หาย

เสียง โทรศัพท์ บน โต๊ะ ทำงาน ดัง ขึ้น

เขา สะดุ้ง เล็กน้อย ก่อน จะ สูด หายใจ ลึกๆ

“ฮัลโหล...” เขา รับ สาย ด้วย น้ำเสียง แผ่ว เบา

“เรื่อง สร้าง สะพาน ครับ ท่าน”

เสียง ของ วายุ ดัง ขึ้น จาก ปลายสาย

รัฐมนตรี ถึง กับ สะดุ้ง โหยง

“ท่าน พญานาค... บอก ว่า...” วายุ เว้น วรรค

“ให้ ท่าน ขยับ สถานที่ ตั้ง สะพาน ไป อีก 50 เมตร จาก ที่ เดิม ”

“แล้ว จะ ไม่มี เรื่อง อะไร เกิด ขึ้น ครับ ท่าน”

รัฐมนตรี นิ่ง ไป ชั่ว ครู่ ก่อน จะ ตะโกน ตอบ กลับ ไป ด้วย น้ำเสียง หนักแน่น

“อนุมัติ! ”

“บอก ท่าน นาค ด้วย ว่า ไม่ ต้อง มา หา ถึง ทำเนียบ หรอก นะ ”

“มี อะไร ก็ ให้ นาย โทร มา แทน ”

เขา พูด จบ ก็ วาง สาย ทันที

มือ ที่ ถือ โทรศัพท์ สั่น เทา เล็กน้อย

เขา ไม่ อยาก จะ เชื่อ เลย ว่า เรื่อง แบบนี้ จะ เกิด ขึ้น จริง

แต่ เขา ก็ ไม่ กล้า ที่จะ ฝ่าฝืน คำ สั่ง ของ พญานาค อีก ต่อไป

บาง ที มนุษย์ เรา ก็ ควร ให้ ความ เคารพ ต่อ ธรรมชาติ

และ สิ่ง ที่ มอง ไม่ เห็น บ้าง...

จบ

บทที่ 55 ตำนานรักริมฝั่งโขง

 บทที่ 55 ตำนานรักริมฝั่งโขง

แสง แดด ยาม บ่าย ส่อง กระทบ ผิว น้ำ แม่น้ำโขง ระยิบระยับ

บรรยากาศ ที่ เคย ตึงเครียด พลัน แปรเปลี่ยน เป็น ความ สุข และ ความ โล่งใจ

ชาวบ้าน ต่าง ก็ ดีใจ ที่ เรื่องราว ทุกอย่าง คลี่คลาย ลง ด้วย ดี

“เจ้าแม่ สารภี เมตตา พวกเรา จริงๆ ”

“ใช่ ๆ ท่าน ช่วย ให้ เรา ปลอดภัย ”

เสียง พูดคุย ดัง ขึ้น ทั่ว ทั้ง บริเวณ

วายุ ยิ้ม ออกมา ได้ อย่าง โล่งใจ

เขา ไม่ ต้อง กังวล เรื่อง งาน ก่อสร้าง สะพาน อีก ต่อไป

และ ที่ สำคัญ เขา ได้ รู้จัก กับ ครอบครัว ที่ แท้จริง ของ ดารา

ครอบครัว ที่ ไม่ ธรรมดา

ส่วน ดารา เธอ รู้สึก มีความสุข อย่าง บอก ไม่ ถูก

แม้ จะ ยัง งงๆ กับ เรื่อง ที่ เกิด ขึ้น

แต่ การ ได้ รู้ ว่า ตัวเอง มี พ่อ แม่ เป็น ถึง เทพ และ พญานาค

ก็ ทำให้ เธอ รู้สึก ภูมิใจ

...

ข่าว เรื่อง ดารา เป็น ลูกสาว ของ พญานาค และ เจ้าแม่ สารภี แพร่สะพัด ไป ทั่ว ทุก สารทิศ

เรื่องราว ถูก เล่า ขาน ต่อ ๆ กัน ไป

บ้าง ก็ เติม สี ใส่ ไข่ ให้ ดู น่า ตื่นเต้น

บ้าง ก็ แต่ง เป็น นิทาน พื้นบ้าน

แต่ ไม่ ว่า จะ ถูก เล่า ขาน อย่างไร

เรื่องราว ความ รัก ต้อง ห้าม ระหว่าง เทพธิดา กับ พญานาค

ก็ ยัง คง เป็น ตำนาน ที่ ผู้คน ริม ฝั่ง โขง รำลึก ถึง ตลอด ไป

และ สะพาน มิตรภาพ ไทย - ลาว ที่ กำลัง จะ ถูก สร้าง ขึ้น

ก็ จะ กลาย เป็น สัญลักษณ์ แห่ง ความ รัก ความ สามัคคี

และ การ อยู่ ร่วม กัน อย่าง สันติ ระหว่าง มนุษย์ กับ ธรรมชาติ...

บทที่ 54 ข้อตกลงแห่งสายน้ำ

 บทที่ 54 ข้อตกลงแห่งสายน้ำ

“เอาล่ะ ทีนี้ เรื่อง สร้าง สะพาน ก็ ตกลง กัน ให้ รู้ เรื่อง เสีย ตอนนี้ ”

เจ้าแม่ สารภี เอ่ย ขึ้น ด้วย น้ำเสียง หนักแน่น

“ต่อหน้า ชาวบ้าน นี่แหละ เรา จะ อยู่ ฟัง ด้วย ”

สายตา ของ ท่าน มอง ไป ยัง พญานาค

พญานาค ทำ ท่า อึกอัก

สายตา ของ ชาวบ้าน นับ ร้อย คู่ จ้อง มอง มา ที่ เขา

“คือ... มัน...”

เขา ไม่ รู้ จะ อธิบาย อย่างไร

เรื่อง บ้าน ใต้ดิน ของ เขา มัน ฟัง ดู เหลือเชื่อ เกินไป

“พูด มา เถอะ เจ้า ” เจ้าแม่ สารภี เร่ง

“ข้า ก็ ให้ เจ้านาย ของ เจ้า ขยับ เสา สะพาน ไป สัก หน่อย ซิ วะ ”

พญานาค พูด ออกมา ในที่สุด

“บ้าน ใต้ดิน ของ ข้า ใช้ เวลา สร้าง มา หลายร้อยปี นะ โว้ย ”

“นาย เอง จ่าย ค่า เวนคืน ไม่ ไหว หรอก ”

“แล้ว อีก อย่าง ” เขา เสริม

“นาย ของ เจ้า โดน ข้า เล่นงาน ไป ขนาด นั้น ”

“ยัง ไง ก็ ยอม ย้าย เสา สะพาน อยู่ แล้ว ”

“เอา เป็น ไป ตาม นี้ ละ กัน แยกย้าย ”

พญานาค ตัดบท ก่อน จะ กระโดด ลง ไป ใน แม่น้ำโขง อย่าง รวดเร็ว

ทิ้ง ให้ ทุก คน ยืน งง อยู่ กับ ที่