วันเสาร์ที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

บทส่งท้าย รักนิรันดร์ ริมฝั่งโขง

 บทส่งท้าย รักนิรันดร์ ริมฝั่งโขง

เวลาผ่านไป...

เสียงเครื่องจักรดังกระหึ่มอยู่ริมฝั่งโขง แต่คราวนี้ มันคือเสียงแห่งความก้าวหน้า

สะพานมิตรภาพไทย-ลาว ค่อยๆ ปรากฏ รูปร่าง ขึ้น อย่าง สง่างาม

วายุ ในฐานะ วิศวกร ควบคุม การก่อสร้าง ทุ่มเท ทำงาน อย่าง เต็มที่

เขา เรียนรู้ ที่จะ เคารพ ธรรมชาติ และ สิ่งศักดิ์สิทธิ์

ไม่มี อุปสรรค ใดๆ มา ขัดขวาง การ ทำงาน ของ เขา อีกต่อไป

ส่วน ดารา เธอกลายเป็น ที่รัก ของ ชาวบ้าน

ทุกคน ต่าง ก็ ให้ ความ เคารพ นับถือ ในฐานะ ลูกสาว ของ พญานาค และ เจ้าแม่ สารภี

ดารา ใช้ ชีวิต อย่าง เรียบง่าย ช่วยเหลือ ชาวบ้าน ดูแล ป้ามาลี

และ รอคอย การ กลับมา ของ วายุ ทุก วัน

...

ในที่สุด วันที่ รอคอย ก็ มาถึง

สะพานมิตรภาพไทย-ลาว สร้าง เสร็จ สมบูรณ์

พิธี เปิด ยิ่งใหญ่ มี ผู้คน จาก ทั้ง สอง ฝั่ง โขง มาร่วม เป็น สักขีพยาน

วายุ ยืน มอง สะพาน ที่ เขา สร้าง ขึ้น ด้วย ความ ภาคภูมิใจ

มัน ไม่ใช่ แค่ สะพาน ที่ เชื่อม ต่อ แผ่นดิน

แต่ มัน ยัง เป็น สัญลักษณ์ แห่ง ความ รัก ความ เข้าใจ

และ การ อยู่ ร่วม กัน อย่าง สันติ

ระหว่าง มนุษย์ กับ ธรรมชาติ

หลัง จาก พิธี เปิด เสร็จสิ้น

วายุ เดินทาง กลับ มา ยัง หมู่บ้าน ท่าทรายทอง

เขา ตัดสินใจ ลาออก จาก งาน วิศวกร

เพื่อ มา ใช้ ชีวิต ที่ สงบ สุข ที่นี่

กับ ผู้หญิง ที่ เขา รัก

ดารา รอ เขา อยู่ ที่ ริม ฝั่ง โขง

ทั้ง คู่ สบตา กัน

รอยยิ้ม ปรากฏ ขึ้น บน ใบหน้า ของ ทั้ง สอง

พวกเขา ไม่ ต้องการ อะไร มาก ไป กว่า นี้

แค่ ได้ อยู่ เคียงข้าง กัน ตลอด ไป...

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

บทที่ 38 มหาพายุพิโรธ

  บทที่ 38 มหาพายุพิโรธ สิ้น เสียง ท้าทาย ของ รัฐมนตรี บรรยากาศ โดยรอบ พลัน แปรปรวน อย่าง น่า สะพรึงกลัว ท้องฟ้า ที่ เคย สว่างไสว ใน ยามเช้า...