บทที่ 2 คณะแห่งความหวัง
ความคิดที่ดูเหมือนจะเป็นเพียงความฝันของนายกรัฐมนตรี เริ่มก่อรูปเป็นรูปธรรมอย่างรวดเร็ว หลังจากการประชุมวันนั้น โครงการสร้างสะพานมิตรภาพไทย-ลาว ได้รับการตอบรับอย่างดีเยี่ยมจากคณะรัฐมนตรี ทุกคนต่างเห็นพ้องถึงประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นอย่างมหาศาล และพร้อมใจกันผลักดันให้เกิดขึ้นจริงโดยเร็วที่สุด
“ท่านครับ ผมได้คัดเลือกบุคลากรจากหลายกระทรวงที่มีความรู้ความสามารถ เพื่อร่วมกันลงพื้นที่สำรวจ และศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการแล้วครับ” รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม รายงานความคืบหน้า
“ดีมากครับ ขอให้ท่านรีบดำเนินการโดยเร็ว โครงการนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่ออนาคตของทั้งสองประเทศ” นายกรัฐมนตรีกล่าวอย่างหนักแน่น
เช้าวันรุ่งขึ้น คณะทำงานชุดใหญ่ นำโดยรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงต่างประเทศ พร้อมด้วยวิศวกร นักเศรษฐศาสตร์ และผู้เชี่ยวชาญจากหลากหลายสาขา ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่ จังหวัดหนองคาย ดินแดนที่ถูกเลือกให้เป็นจุดยุทธศาสตร์ เชื่อมต่อสองฝั่งโขงอันยิ่งใหญ่
เสียงเครื่องยนต์เฮลิคอปเตอร์ ดังกังวานเหนือน่านฟ้าสีครามเบื้องล่าง ภาพของแม่น้ำโขงสายน้ำแห่งชีวิต ไหลคดเคี้ยวทอดยาวสุดสายตา บ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ของผืนแผ่นดิน
“สวยงามจริงๆ ครับท่าน หากมีสะพานเชื่อมต่อตรงนี้ คงจะ magnificent มากเลยทีเดียว” วิศวกรหนุ่ม ผู้เปี่ยมไปด้วยไฟแห่งความฝัน เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“ใช่ และมันจะเป็นมากกว่าสะพานธรรมดา แต่มันคือสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ และความร่วมมือระหว่างสองประเทศ ที่จะนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรืองแก่อนุชนรุ่นหลังต่อไป” รัฐมนตรีช่วยฯ กล่าวเสริมด้วยแววตามุ่งมั่น
ภารกิจของพวกเขาในครั้งนี้ ไม่ใช่เพียงแค่การสำรวจพื้นที่ หรือคำนวณตัวเลขทางเศรษฐกิจเท่านั้น แต่พวกเขากำลังแบกความหวัง และอนาคตของคนนับล้านไว้บนบ่า ความสำเร็จของโครงการนี้ จะนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ และพลิกโฉมหน้าประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์ ระหว่างสองฟากฝั่งโขงไปตลอดกาล...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น