บทที่ 27 น้ำขิงรสห่วงใย
"มีอะไรอุ่นๆ พอจะทำได้บ้างไหมคะ" ดาราถามคนงานแถวนั้น พลางมองหาของในครัวเคลื่อนที่ที่เตรียมไว้ให้คนงาน
"นายชอบดื่มน้ำขิงครับ น่าจะมีติดไว้แถวๆ นี้นะ" คนงานคนหนึ่งตอบ พลางชี้มือไปยังลังน้ำดื่ม
ดารารีบเดินไปค้นหา จนพบขวดน้ำขิงบรรจุขวดแก้ววางรวมอยู่กับน้ำดื่มอื่นๆ เธอหยิบมันขึ้นมาสองสามขวด ก่อนจะนำไปอุ่นบนเตาแก๊สพกพา
ระหว่างรอ หัวหน้าคนงาน ก็เดิน เข้ามา รายงาน สถานการณ์ กับ วายุ
"คนงานทุกคนปลอดภัยดีครับ แค่ มี แผล เล็กๆ น้อยๆ แต่ เครื่องจักร เสียหาย หนัก พอสมควร คงต้อง ใช้เวลา ซ่อมแซม อีก นาน ”
วายุ พยักหน้า รับ ทราบ ด้วย สีหน้า เครียด ขมวด
เขา รู้ ดี ว่า อุบัติเหตุ ใน ครั้งนี้ ไม่ใช่ แค่ เรื่อง สูญเสีย แต่ มัน ยัง ส่ง ผล กระทบ ต่อ ความ เชื่อมั่น ของ ทีมงาน และ ความ ก้าวหน้า ของ โครงการ
“นี่ค่ะ คุณ วายุ ดื่ม น้ำขิง อุ่นๆ ก่อน นะคะ”
ดารา เดิน เข้า มา พร้อม กับ น้ำขิง ริน ใส่ แก้ว ยื่น ให้ เขา
กลิ่นหอม อ่อนๆ ของ น้ำขิง ลอย มา แตะ จมูก ช่วย ให้ รู้สึก ผ่อนคลาย ขึ้น มา บ้าง
วายุ รับ แก้ว มา จิบ ช้าๆ ความ อุ่น ร้อน จาก น้ำขิง ไหล ผ่าน ลำคอ ช่วย บรรเทา ความ หนาว เย็น ที่ เกาะ กิน หัวใจ
เขา เงยหน้า ขึ้น มอง ดารา ที่ ยืน มอง เขา อยู่ ด้วย ความ เป็นห่วง
“ขอบคุณ ครับ”
เสียง ของ วายุ แผ่ว เบา แต่ แฝง ไว้ ด้วย ความ รู้สึก ซาบซึ้งใจ
ใน สถานการณ์ ที่ แสน เลว ร้าย แบบนี้ อย่าง น้อย เขาก็ ยัง โชคดี ที่ มี เธอ อยู่ เคียงข้าง...
และ บางที สิ่ง ที่ เกิดขึ้น อาจ เป็น คำเตือน ให้ เขา หัน กลับ มา ทบทวน และ ให้ความสำคัญ กับ สิ่ง ที่ เขา เคย มองข้าม ก็ เป็น ได้...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น