บทที่ 26 สับสนระหว่างศรัทธาและเหตุผล
“เข้ามาข้างในก่อนเถอะค่ะ เปียกฝนแบบนี้ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา” ดารา ดึงมือ วายุ ให้ เดิน ตาม เข้า มา ใน เต็นท์ พัก ของ เขา
วายุ เดิน ตาม เธอ ไป อย่าง เหม่อลอย ร่างกาย ของเขา หนัก อึ้ง ราวกับ แบก รับ ภาระ อัน ใหญ่ หลวง เอา ไว้
ภายใน เต็นท์ วิทย์ รีบ นำ ผ้าขนหนู มา ให้
“หัวหน้า เป็น ไงบ้าง ครับ บาดเจ็บ ตรงไหน รึเปล่า”
“ฉัน ไม่ เป็นไร ” วายุ ส่ายหน้า
สายตา ของเขา ว่างเปล่า ไร้ ซึ่ง แวว แห่ง ความ มั่นใจ เหมือน เช่น เคย
ภาพ ของ พญานาค ที่ โผล่ ขึ้น มา จาก แม่น้ำโขง ยัง คง ติด ตา เขา ไม่ หาย
เขา พยายาม หา คำอธิบาย ให้ กับ เหตุการณ์ ที่ เกิดขึ้น
สายฟ้า ที่ ฟาด ลง มา ยัง ปั้นจั่น อย่าง จัง มัน อาจ เป็น เพียง อุบัติเหตุ ทาง ธรรมชาติ ที่ ไม่ อาจ คาด เดา
แต่ ลึกๆ ใน ใจ เขาก็ อด คิด ไม่ได้ ว่า มัน อาจ เป็น อย่าง ที่ ชาวบ้าน เล่าลือ
พลัง แห่ง ความ เชื่อ ที่ เขา เคย มองข้าม บัดนี้ กลับ มี อิทธิพล ต่อ ความคิด ของ เขา อย่าง ไม่ น่าเชื่อ
“คุณ วายุ ดื่ม น้ำ ร้อนๆ ก่อน นะคะ”
เสียง ใส ของ ดารา ปลุก เขา ให้ หลุด ออก จาก ภวังค์ ความ คิด
แก้ว น้ำ อุ่นๆ ถูก ยื่น มา ตรง หน้า วายุ รับ มา ดื่ม อย่าง ว่าง่าย
ความ อ่อนโยน และ ความ ห่วงใย ที่ ส่ง ผ่าน มา จาก ดวงตา ของ ดารา ทำให้ เขา รู้สึก อบอุ่น ขึ้น มา บ้าง
อย่าง น้อย ใน สถานการณ์ ที่ เลวร้าย นี้ เขาก็ ยัง มี เธอ อยู่ ข้าง กาย...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น