บทที่ 31 ความลับในสายตา
วายุ หลับ ไป ด้วย ฤทธิ์ แอลกอฮอล์ เสื้อผ้า เปียก ชื้น ถูก เปลี่ยน เป็น เสื้อ ผ้า ฝ้าย ตัว โคร่ง
ใบหน้า ที่ เคย เคร่งเครียด บัดนี้ ผ่อนคลาย ลง
ดารา นั่ง มอง เขา อยู่ ข้าง ๆ ความ รู้สึก สงสาร ผสม กับ ความ ห่วงใย ก่อ ตัว ขึ้น ใน ใจ เธอ
“ยายว่า... คุณวายุ คง เหนื่อย และ เครียด มาก ” ป้ามาลี พูด ขึ้น เบา ๆ
ดารา พยักหน้า เห็นด้วย
ตั้งแต่ รู้จัก กับ วายุ เธอก็ รับรู้ ได้ ถึง ความ ตั้งใจ และ ความ มุ่งมั่น ใน การ ทำงาน ของ เขา
เขา ไม่ใช่ คน ยอมแพ้ อะไรง่ายๆ
แต่ เหตุการณ์ ที่ เกิด ขึ้น ใน ช่วง นี้ มัน หนักหนา เกิน กว่า ที่ ใคร จะ รับ ไหว
“หรือว่า... เรื่อง เล่า ที่ ยาย เคยเล่าให้ฟัง... จะเป็นเรื่องจริง”
ดารา ถาม เสียง แผ่ว
ดวงตา ของ ป้ามาลี ฉาย แวว กังวล
“ยาย ก็ ไม่ แน่ใจ แต่ ที่ ผ่าน มา ก็ ไม่ เคย มี ใคร กล้า ท้าทาย ”
สอง ยายหลาน มอง หน้า กัน ใน ตา เต็ม ไป ด้วย ความ กังวล
ความ ลับ ที่ พวกเธอ ต่าง รู้ ดี แต่ ไม่ อาจ ปริปาก บอก ใคร
ความ ลับ ที่ อาจ เป็น กุญแจ สำคัญ ที่ จะ ไข ปริศนา ทุก อย่าง
และ ช่วย ให้ วายุ รอดพ้น จาก หายนะ ครั้งนี้ ได้...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น