บทที่ 36 แสงสว่างจากร่มโพธิ์ใหญ่
บรรยากาศ บน โต๊ะ อาหาร เช้า วันนี้ เงียบ กว่า ทุก ครั้ง
วายุ รู้สึก เกรงใจ ป้ามาลี กับ ดารา ที่ ต้อง มา รบกวน พวกเขา อีก ครั้ง
“แล้ว... เรื่อง งาน ก่อสร้าง เป็น ยังไง บ้าง จ๊ะ ”
ป้ามาลี เอ่ย ถาม ขึ้น ขณะ ที่ กำลัง เก็บ จาน ข้าว
“ก็ ยัง ไม่มี อะไร คืบหน้า ครับ ” วายุ ตอบ เสียง แผ่ว
“บริษัท ขนส่ง ไม่ มี ใคร รับ งาน เลย ครับ ”
ป้ามาลี ถอนหายใจ เบาๆ
“แล้ว อย่าง นี้ จะ ทำ ยัง ไง ดี ล่ะ จ๊ะ ”
“ผม ก็ ยัง ไม่ รู้ เหมือนกัน ครับ ” วายุ ส่ายหน้า อย่าง สิ้น หวัง
“จน ถึง ตอนนี้ พ่อ หนุ่ม ยัง เชื่อ เรื่อง อาถรรพ์ เรื่อง พญานาค อยู่ รึ เปล่า จ๊ะ ”
ป้ามาลี ถาม ขึ้น ตรง ๆ
วายุ เงียบ ไป ชั่ว ครู่ ก่อน จะ ตอบ ด้วย น้ำเสียง จริงจัง
“เชื่อ ครับ ”
“ผม เคย คิด ว่า เรื่อง แบบ นั้น เป็น แค่ ความ เชื่อ ที่ ไม่มี เหตุผล ”
“แต่ หลัง จาก ที่ ได้ เห็น กับ ตา ผม ก็ ไม่ รู้ จะ อธิบาย อย่าง ไร เหมือน กัน ครับ ”
ป้ามาลี พยักหน้า อย่าง เข้าใจ
“ถ้า อย่าง นั้น ยาย ว่า เรา ไป กราบ ไหว้ เจ้าแม่ สารภี กัน ดีกว่า ”
“เจ้าแม่ สารภี?” วายุ ทวน อย่าง สงสัย
“ใช่ จ๊ะ ท่าน เป็น ต้นไม้ ศักดิ์สิทธิ์ อายุ หลายร้อยปี ชาวบ้าน ท่าทรายทอง เคารพ นับถือ กัน มา ช้านาน ”
“เวลา ใคร มี เรื่อง เดือดร้อน ก็ จะ มา ขอพร ท่าน ”
ป้ามาลี หัน ไป มอง ดารา
“ไป กับ ยาย นะ ลูก ”
ดารา พยักหน้า รับ
“ไป สิ คะ ยาย ”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น