บทที่ 8 สายใยที่เชื่อมโยง
หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ วายุและทีมงาน ก็ช่วยกันตรวจเช็ครถจี๊ป อีกครั้ง พร้อมกับภาวนาให้เครื่องยนต์ กลับมาทำงานได้อีกครั้ง
ทันใดนั้น พวกเขาก็ได้ยินเสียงรถยนต์ หลายคัน วิ่งฝ่าสายหมอก เข้ามาจอดเทียบที่หน้าบ้าน
“นั่นไง ทีมค้นหา มาถึงแล้ว!” ก้อง ร้องบอก ด้วยความดีใจ
ประตูรถเปิดออก เผยให้เห็น กลุ่มชายฉกรรจ์ ในชุดลำลอง แต่ละคนมีสีหน้ากังวล เมื่อเห็นรถจี๊ป จอดสงบนิ่งอยู่
“หัวหน้า! พวกคุณปลอดภัยกันดีใช่มั้ย เมื่อคืน ไม่ได้กลับที่พัก พวกเราออกตามหากันทั้งคืนเลย” ชายร่างใหญ่ คนหนึ่ง วิ่งตรงเข้ามาหา วายุ ด้วยท่าทางร้อนรน
“พวกเราปลอดภัยดีครับ แค่รถเสียกลางทาง แล้วฝนตกหนัก เลยต้องขออาศัยบ้านป้ามาลี หลบฝน ก่อน” วายุ รายงาน พร้อมกับแนะนำ ป้ามาลี และดารา ให้ทุกคนรู้จัก
“ขอบคุณมากนะครับ ที่ช่วยดูแลหัวหน้า และทีมงาน ” ชายร่างใหญ่ กล่าวขอบคุณ สองยายหลาน ด้วยความซาบซึ้งใจ
“ไม่เป็นไรหรอก จ้ะ ใครๆ เขาก็ทำกัน” ป้ามาลี ตอบด้วยรอยยิ้ม
“พวกเรามีเสบียง ติดรถมาด้วย รับไปทานนะคะ เป็นการขอบคุณ เล็กๆ น้อยๆ” หนึ่งในทีมค้นหา กล่าว พร้อมกับขนลังอาหาร และน้ำดื่ม ลงมาจากรถ
“โอ้ ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นก็ได้ค่ะ แค่ช่วยดูแลพวกเขา ไม่ให้เป็นหวัด ก็พอแล้ว” ดารา ปฏิเสธ ด้วยความเกรงใจ
“รับไปเถอะจ้ะ ดารา พวกเขาตั้งใจเอามาให้ เราปฏิเสธ น้ำใจ เขาคงเสียใจ” ป้ามาลี พูดขึ้น
ดารา จึงรับของ ด้วยความรู้สึกซาบซึ้งใจ เธอรู้ดีว่า อาหาร และน้ำดื่มเหล่านี้ มีค่ามากแค่ไหน สำหรับครอบครัวของเธอ
ก่อนที่ทีมสำรวจ จะออกเดินทางต่อ วายุ เดินเข้าไปหา ดารา ที่ยืนมองพวกเขาอยู่ ที่หน้าบ้าน
“ขอบคุณ สำหรับทุกอย่างนะครับ คุณดารา” วายุ เอ่ยขอบคุณ ด้วยแววตา จริงจัง
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถือว่า เป็น น้ำใจ เล็กๆ น้อยๆ แล้วเจอกันใหม่นะคะ” ดารา ตอบ พร้อมกับส่งยิ้มให้ วิศวกรหนุ่ม
วายุ มอง ดารา ด้วยสายตา อาลัย อย่างคน ที่ไม่อยากจากลา เขาไม่รู้ว่า โชคชะตา จะนำให้เขากลับมาพบกับเธออีกครั้ง หรือไม่ แต่ความประทับใจ ที่มีต่อหญิงสาว ริมฝั่งโขง ผู้นี้ จะอยู่ในความทรงจำของเขา ตลอดไป
รถจี๊ป ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากบ้าน หลังเล็กๆ ท่ามกลางสายหมอก ที่เริ่มจางลง ทิ้งไว้เพียง ความอบอุ่น และสายใยบางๆ ที่เชื่อมโยง หัวใจ ของคน สองคน เข้าด้วยกัน...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น