บทที่ 7 มื้อเช้าแห่งความประทับใจ
แสงแรกของวันใหม่ สาดส่องลอดช่องว่างของผนังไม้ไผ่ ปลุกให้ดาราตื่นจากนิทรา เธอขยับตัวเบาๆ เพื่อไม่ให้รบกวนป้ามาลี ที่ยังคงหลับสนิทอยู่ข้างๆ
ภาพของแขกไม่ได้รับเชิญ ที่นอนเรียงรายกันอยู่ใต้ชายคาบ้าน ผุดขึ้นมาในความคิด หัวใจของหญิงสาว รู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด เมื่อนึกถึงเหตุการณ์วุ่นวาย เมื่อคืนวาน
ดารารีบลุกจากที่นอน แล้วตรงไปที่ครัวเล็กๆ หลังบ้านทันที เช้านี้เธอมีภารกิจสำคัญ คือการเตรียมอาหารเช้า ให้กับแขก unexpected
“ข้าวสารก็เหลือน้อยนิด กับข้าวก็แทบจะไม่มี จะทำอะไรให้พวกเขาทานดีนะ” ดาราพึมพำกับตัวเอง พลางเปิดตู้กับข้าว ที่ว่างเปล่า เผยให้เห็นถึงสภาพความเป็นอยู่ที่ยากลำบาก
แต่แล้ว ดาราก็ตัดสินใจ เธอจะทำอาหารเท่าที่มี ให้ดีที่สุด แม้จะไม่ได้เลิศรส แต่ก็มาจากน้ำพักน้ำแรง และความจริงใจของเธอ
ดารา หยิบข้าวสาร ที่เหลือติดก้นโอ่ง มาซาว เตรียมหุง ส่วนกับข้าว เธอเลือกที่จะทำ “ไข่เจียวชะอม” เมนูง่ายๆ ที่ใช้ไข่ไก่ ที่เลี้ยงไว้ และชะอม ที่ขึ้นเอง ตามริมรั้วบ้าน
กลิ่นหอมของไข่เจียว ลอยโชยไปตามสายลม ปลุกให้ วายุ และทีมงาน ตื่นขึ้นมา พวกเขารู้สึกสดชื่น หลังจากที่ได้นอนหลับพักผ่อน อย่างเต็มอิ่ม
“อรุณสวัสดิ์ครับป้ามาลี อรุณสวัสดิ์ครับคุณดารา” วายุเอ่ยทักทาย สองยายหลาน ที่นั่งรออยู่ ที่แคร่หน้าบ้าน
“อรุณสวัสดิ์ จ้ะ หนุ่มๆ ตื่นแล้วเหรอ เชิญ ทานข้าวเช้าก่อน เดี๋ยวค่อยว่ากัน” ป้ามาลี กล่าวเชื้อเชิญ
บนแคร่ไม้ไผ่ ถูกจัดวางอาหารเช้า อย่างเรียบง่าย มีเพียง ข้าวสวยร้อนๆ ไข่เจียวชะอม และน้ำพริก
“เชิญทานตามสบายเลยนะ มีแค่นี้แหละ ที่พอจะหาได้” ดารา เอ่ยขึ้น ด้วยน้ำเสียง เกรงใจ
“ขอบคุณมากครับ น่าทานมากๆ เลย” วายุ กล่าวขอบคุณ ด้วยรอยยิ้ม
แม้จะเป็นเพียงอาหารเช้า ที่แสนธรรมดา แต่ความตั้งใจ และน้ำใจ ของหญิงสาว ทำให้มื้อเช้านี้ เป็นมื้อที่พิเศษ และน่าประทับใจ ที่สุด เท่าที่พวกเขาเคยทานมา...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น