บทที่ 18 ฝันร้ายริมสายน้ำ
เสียงจิ้งหรีดเรไร ขับกล่อม ในยามค่ำคืน วายุ เดินกลับมาถึง เต็นท์ พัก ด้วย ความรู้สึก เหนื่อยล้า ทั้งกาย และใจ
ภาพ รอยยิ้ม และ แววตา ของ ดารา ยังคง ติดตา เขา ไม่ หาย มัน ทำให้ ความ กังวล ในใจ ผ่อนคลาย ลง ไป ได้ บ้าง
“กลับมาแล้ว เหรอ นาย” เสียง ของ วิทย์ ดังขึ้น
“อืม คนงาน เป็นไง บ้าง วันนี้” วายุ ทิ้งตัว ลงนั่ง บน เก้าอี้ สนาม ข้าง ๆ เพื่อน
“ก็ เรื่อยๆ แหละ ยัง มี หวาดๆ กัน บ้าง แต่ ก็ ดีขึ้นกว่า เมื่อวาน ” วิทย์ ริน น้ำ เย็น ยื่น ให้
“พรุ่งนี้ ฉัน ว่า จะ ลอง คุย กับ หัวหน้าคนงาน ดู อีกที ” วายุ รับ น้ำ มาดื่ม พลาง ครุ่นคิด
หลัง จาก พูดคุย กับ วิทย์ และ คนงาน คน อื่นๆ จน เวลา ล่วงเลย วายุ ก็ ขอตัว เข้า นอน
เขา พยายาม ข่มตา หลับ แต่ ภาพ ใบหน้า ของ ดารา สลับ กับ เรื่องเล่า ของ ป้ามาลี เกี่ยวกับ พญานาค วนเวียน อยู่ในหัว จน ไม่ สามารถ ข่มตา หลับ ลง ได้
และ แล้ว ในที่สุด วายุ ก็ ผล็อยหลับ ไป ในที่สุด...
ท่ามกลาง ความมืดมิด วายุ รู้สึก ตัว เหมือน กำลัง ลอย อยู่ กลาง อากาศ เบื้องล่าง คือ แม่น้ำโขง ที่ ไหล เชี่ยวกราก ท้องฟ้า เหนือ ศีรษะ มี แต่ กลุ่มเมฆ สี ดำ ทะมึน ปกคลุม
ทันใดนั้น ก็ มี แสงสว่าง เจิดจ้า พุ่ง ขึ้นมา จาก กลาง แม่น้ำ เผยให้เห็น ร่าง ของ พญานาค ขนาด มหึมา ตัว เป็น เกล็ด สีเขียวมรกต ดวงตา แดงก่ำ จ้องมอง มา ที่ เขา ด้วย ความ โกรธ แค้น
"มนุษย์ ผู้ โอหัง! เจ้า กล้า มา รุกราน สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ แห่งนี้ รึ!"
เสียง คำราม ของ พญานาค ดังกึกก้อง ไปทั่ว ทั้ง ผืน น้ำ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น