บทที่ 24 ฝ่าสายฝนสู่สายน้ำ
เสียงฟ้าผ่า ดังสนั่น หวั่นไหว ราวกับ จะ สะเทือน ฟ้า สะเทือน ดิน สายฝน เท กระหน่ำ ลง มา อย่าง บ้าคลั่ง
ภายในบ้านไม้หลังเล็ก ริมฝั่งโขง ป้ามาลี นั่ง สวดมนต์ ภาวนา อยู่ ใน ห้อง ด้วย สีหน้า วิตกกังวล
ท่าน้ำ หน้าบ้าน ที่ เคย เงียบสงบ บัดนี้ คลื่น น้ำ ปั่นป่วน รุนแรง ผิดปกติ
ดารา นั่ง อยู่ บน แคร่ หน้าบ้าน หัวใจ ของเธอ เต้น รัว ด้วย ความ ไม่ สงบ
ภาพ ของ วายุ ปรากฏ ขึ้น ใน ห้วง ความคิด
“หรือว่า... จะเกิด เรื่อง ไม่ดี ขึ้น แล้ว ”
เสียง คำราม ดัง กึกก้อง มา จาก ทิศทาง ของ ไซต์งาน ก่อสร้าง สะพาน ทำให้ ดารา สะดุ้ง สุด ตัว
เธอ รู้ ทันที ว่า ต้อง มี บางอย่าง ผิดปกติ เกิด ขึ้น และ มัน คง ไม่ใช่ เรื่อง เล็กๆ อย่างแน่นอน
ไม่รอช้า ดารา รีบ วิ่ง เข้า ไป ในบ้าน คว้า กุญแจรถมอเตอร์ไซค์ ที่ จอด อยู่ ใต้ถุน
“ดารา! แก จะ ไป ไหน ฝน ตก แบบนี้”
เสียง ป้ามาลี ร้อง ถาม ด้วย ความ เป็นห่วง
“หนู จะ ไป ดู ที่ ไซต์งาน ก่อสร้าง ค่ะ ยาย ”
ไม่ รอ ให้ ป้ามาลี ทัดทาน ดารา สวม เสื้อ กันฝน แล้ว รีบ ขับ รถ ฝ่า สายฝน ออก ไป ทันที
เสียง ฟ้าร้อง คำราม ดัง กึกก้อง อยู่ บน ท้องฟ้า แต่ ก็ ไม่ อาจ หยุดยั้ง ความ เป็นห่วง ที่ เธอ มี ต่อ ใคร บางคน ได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น