บทที่ 46 เสียงเล็กๆ ท้าทายมหาเทพ
ผิวน้ำ เริ่ม สงบ ลง ร่าง มหึมา ของ พญานาค ค่อยๆ จม หาย ลง ไป ใน แม่น้ำโขง
ราวกับ ธรรมชาติ กำลัง จะ กลับคืนสู่ ความ สงบ สุข อีกครั้ง
แต่ ทว่า...
“หยุดก่อน!”
เสียง ตะโกน ดัง ก้อง ขึ้น ท่ามกลาง ความ เงียบ
พญานาค ชะงัก งัน ร่าง กาย ที่ กำลัง จะ ดำดิ่ง ลง สู่ ใต้น้ำ หยุด นิ่ง
ใน โลกนี้ ยัง มี มนุษย์ คน ใด กล้า ท้าทาย อำนาจ ของ เขา อีก หรือ
ดวงตา แดงก่ำ จ้องมอง ไป ยัง ต้น เสียง ด้วย ความ พิโรธ
หญิงสาว ร่าง บอบบาง ใน ชุด กระโปรง สีขาว ยืน อยู่ ริม ฝั่ง น้ำ
ดวงตา ของ เธอ เต็ม ไป ด้วย ความ มุ่งมั่น ไม่ เกรงกลัว แม้ แต่น้อย
ดารา!
เธอ เดิน เข้า ไป หา วายุ อย่าง ช้าๆ แต่ มั่นคง
“คุณ วายุ ”
ดารา เอื้อม มือ ไป ประคอง วายุ ให้ ลุก ขึ้น
มือ เล็กๆ ของ เธอ กุม มือ ของ เขา ไว้ แน่น
สายตา ที่ เธอ มอง เขา เต็ม ไป ด้วย ความ ห่วงใย
วายุ รู้สึก อบอุ่น ใจ อย่าง บอก ไม่ ถูก
แม้ จะ ไม่ รู้ ว่า เธอ จะ ทำ อะไร
แต่ การ ที่ มี เธอ อยู่ เคียงข้าง ใน เวลา นี้
ก็ ทำให้ เขา รู้สึก เข้มแข็ง ขึ้น มา ได้ บ้าง
ดารา หัน กลับ ไป เผชิญหน้า กับ พญานาค
“ท่าน เป็น พญานาค ผู้ สูงศักดิ์ มี อิทธิฤทธิ์ มากมาย ”
“ใย จึง มา รังแก คน ตัวเล็กๆ มา หาเรื่อง คน ที่ ไม่มี ทางสู้ ”
“คน ที่ กำลัง จะ สร้าง ความ เจริญ ให้ กับ หมู่บ้าน แห่งนี้ ”
น้ำเสียง ของ ดารา หนักแน่น
แม้ ร่างกาย จะ เล็ก กว่า พญานาค นับ ร้อย เท่า
แต่ แววตา ของ เธอ กลับ เต็ม ไป ด้วย พลัง ที่ ไม่อาจ มองข้าม
“ท่าน ไม่ ละอาย แก่ ใจ บ้าง หรือ! ”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น